بدون فضا، ونیر دندان را جلوتر میبرد
وقتی سطح دندان از قبل نزدیک فرم نهایی است، هر لایه سرامیک به حجم موجود اضافه میشود؛ نتیجه میتواند از فرم هدف برجستهتر شود.
برای بعضی دندانها میتوان لمینیت را بدون تراش یا با آمادهسازی بسیار محدود انجام داد. برای بعضی دیگر، مقدار کمی آمادهسازی کمک میکند سرامیک در جای درست قرار بگیرد و فرم نهایی طبیعیتر بماند.
مسئله در واقع فقط «تراش یا بدون تراش» نیست.
مقدار آمادهسازی برای همه دندانها یکسان نیست. تصمیم درست به شرایط همان دندان و نتیجهای که قرار است ساخته شود بستگی دارد.
وقتی فرم و موقعیت دندان به نتیجه نهایی نزدیک است، ممکن است فقط تغییر محدودی لازم باشد؛ و در بعضی کیسها حتی بتوان بدون تراش پیش رفت.
اگر برای سرامیک فقط کمی فضا لازم باشد، آمادهسازی به همان محدودهای محدود میشود که از برجستهشدن فرم نهایی جلوگیری کند.
اگر رسیدن به نتیجه مطلوب به مداخله زیادی روی دندان سالم نیاز داشته باشد، باید دوباره بررسی شود که آیا لمینیت اصلاً انتخاب مناسبی هست یا نه.
لمینیت هرچقدر هم نازک باشد، مقداری حجم به سطح دندان اضافه میکند.
وقتی سطح دندان از قبل نزدیک فرم نهایی است، هر لایه سرامیک به حجم موجود اضافه میشود؛ نتیجه میتواند از فرم هدف برجستهتر شود.
اگر فضای موردنیاز از قبل وجود داشته باشد یا فقط بهاندازه لازم ایجاد شود، سرامیک میتواند بدون overcontour داخل فرم طراحیشده قرار بگیرد.
هرچه فرم فعلی دندان به فرم نهایی نزدیکتر باشد، تغییر کمتری لازم داریم و شانس درمان با مداخله کمتر بیشتر میشود.
اگر دندان از قبل برجسته باشد یا تغییر بزرگی در فرم یا رنگ بخواهیم، ممکن است آمادهسازی بیشتری لازم شود ــ یا لازم باشد خودِ انتخاب لمینیت دوباره بررسی شود.
اگر برای سرامیک فضای مناسبی وجود داشته باشد، no-prep میتواند انتخاب بسیار محافظهکارانهای باشد.
اما اگر فضای کافی وجود نداشته باشد، اصرار بر اضافهکردن سرامیک بدون آمادهسازی میتواند فرم نهایی را از چیزی که میخواستیم دور کند.
در چنین شرایطی، آمادهسازی محدود و هدفمند میتواند فقط به اندازهای فضا ایجاد کند که برای نتیجه طراحیشده لازم است.
اصرار بر no-prep میتواند فرم نهایی را از چیزی که میخواستیم دور کند، چون سرامیک باید روی حجم موجود قرار بگیرد.
آمادهسازی محدود و هدفمند میتواند فقط به اندازهای فضا ایجاد کند که برای نتیجه طراحیشده لازم است.
انیمیشن بالا مکانیزم را ساده میکند. این دو تصویر واقعی، فقط خودِ فرم، سطح و نمای جانبی سرامیک را نشان میدهند؛ مقدار آمادهسازی یا تراش از روی عکس تعیین نمیشود.
قبل از اینکه درباره مقدار آمادهسازی تصمیم بگیریم، باید بدانیم فرم نهایی دندان قرار است کجا باشد.
ابتدا وضعیت فعلی دندان با نتیجه موردنظر مقایسه میشود:
به همین دلیل ممکن است حتی در یک لبخند، همه دندانها به یک مقدار آمادهسازی نیاز نداشته باشند.
لمینیت سرامیکی به سطح دندان باند میشود و کیفیت این سطح اهمیت دارد.
مرورهای بالینی نشان میدهند لمینیتهایی که اتصال آنها بیشتر روی مینای دندان باقی میماند، در مجموع نتایج بهتری نسبت به شرایطی دارند که بخش زیادی از اتصال روی عاج قرار میگیرد.
اگر بتوان سرامیک را بدون ایجاد حجم نامتناسب در فرم مطلوب قرار داد، مسیر additive یا بسیار کممداخله منطقیتر میشود.
No-prep از فضای موجود شروع میشود، نه از اسم تکنیک.حفظ مینا یکی از عوامل مهم در طراحی درمان محافظهکارانه و عملکرد باندینگ veneer است.
چند تصمیم کوچک در طراحی، از صرفاً دنبالکردن «صفر تراش» مهمترند.اگر برای رسیدن به نتیجه لازم باشد موقعیت یا حجم دندان بهشدت تغییر کند، ممکن است قبل از مداخله بیشتر لازم باشد مسیر درمان دوباره بررسی شود.
هدف این نیست که هر دندانی را به هر قیمتی وارد مسیر لمینیت کنیم.در معاینه، سه چیز کنار هم بررسی میشود: فضای واقعی برای سرامیک، فرم و رنگی که میخواهیم بسازیم، و اینکه تا چه اندازه میتوان اتصال را روی مینای سالم نگه داشت.
بعد از این ارزیابی مشخص میشود لمینیت برای شما مناسب هست یا نه و در صورت مناسب بودن، چه مقدار آمادهسازی واقعاً لازم است.